Bir ‘i Çağır

Yalnız Biri iste; başkaları istenmeye değmiyor.

Biri çağır; başkaları imdada gelmiyor.

Biri talep et; başkaları lâyık değiller.

Biri gör; başkaları her vakit görünmüyorlar, zevâl perdesinde saklanıyorlar.

Biri bil; marifetine yardım etmeyen başka bilmekler faidesizdir.

Biri söyle; Ona ait olmayan sözler mâlâyâni sayılabilir.”

(HAŞİYE: Yalnız bu satır Mevlânâ Câmî‘nin kelâmıdır.)(1)